آزارانيدن ( z r nidan ) ف م . آزار كردن و آزار رسانيدن . آزاردن ( az rdan ) ف ل . پ . زيان كردن . و ف م . جفا كردن و ملامت و سرزنش كردن . آزارده ( z r - deh ) ص . پ . ظالم و ستمگر و اذيت‌رسان . آزارديده ( z r - dide ) ص . پ . ستم ديده و جور جفا ديده و مظلوم . آزاررسان ( z r - ras n ) ص . پ . دلازار . و فتنه‌انگيز و اوباش و مضر و مفسد . و ظالم و عاصى . و آتش‌افروز . آزار رسيده ( z r - raside ) ص . پ . پريشان و غمناك و مضطرب و آزرده آزارش ( azarec ) م ح . پ . آزاردن . وا آزردگى و تصديع و زحمت . و محنت و رنج و ايذا و ضرر . و اضطراب و بىآرامى . آزارمند ( z r - mand ) ص . پ . بيمار و دردمند و ناتوان و عليل و رنجور . و غمناك و مغموم . آزارنده ( z rande ) ص . پ . دل‌آزار . و مضر و مفسد و فتنه‌جو و فتنه‌انگيز . و موذى . و جفاكار . آزارى ( z ri ) ا . پ . ايذا و اذيت . و رنج . و محنت و اندوه و حزن . و ص . مريض . و گستاخ و بىادب . آزارى ( z ri ) ص . پ . منسوب به آزار ماه رومى . آزاريدن ( z ridan ) ف ل . پ . رنجيدن . و ف م . آزردن و جفا كردن و اذيت كردن و آزرده كردن . آزاغ ( z q ) ص . هر چيزى كه اندرون آن سياه و لزج باشد . آزال ( z l ) ج . ازل بمعنى جاويد . و ازل الازال : هميشه و جاويد . آزامند ( z - mand ) ص . پ . بخيل و لئيم . و حريص و طمعكار آزپيشه ( z - pice ) ص . پ . كسى كه داراى خوى مهربان باشد و خوش نيت بود . آزج ( zoj ) ع . ج ازج آزخ ( zax ) پ . ثؤلول و دانهء سختى به قدر نخود و يا كوچكتر بدون درد كه بر اندام آدمى درآيد و زگيل و مهك نيز گويند . آزخ ( zox ) ا . پ . گردكان تهى و كرم خورده . و اسب يدك . آزدگى ( z degi ) ا . پ . دوخت و بخيه . آزدن ( zadan ) ف . پ . خلانيدن سوزن . و آجيده كردن . و دوختن . و رنگ كردن . آزده ( zde ) ص . پ . كسى كه چشمش تاريك باشد . آزده ( zade ) ص . پ . رنگ كرده شده . و سوراخ شده و پر از سوراخ . و خلانيده شده خواه از سوزن يا غير آن . و تذهيب شده . و خالى و تهى . آزر ( zar ) ا خ . ع . پدر حضرت ابراهيم و يا عموى ا . و و نام بتى . و كلمهء ذم . آزر ( zar ) ص . ع . فرس آزر : اسبى كه دستهايش سفيد و پاهايش سياه باشد . و يا بهر رنگ كه باشد . آزر ( zar ) ا . پ . ماه ششم از ماه‌هاى رومى . و خوى مخالف و غير موافق . و رنج و اذيت . و غم و اندوه . آزر ( zar ) ص . پ . آزاررسان و اذيت كننده و رنج رساننده و مضطرب‌كننده . در اين صورت هميشه مركب با موصوف استعمال مىشود . آزر ( zar ) ا خ . ع . ناحيه‌اى ما بين اهواز و رام‌هرمز . آزرباد ( zar - b d ) ا خ . پ . موبدى از احفاد حضرت زردشت پسر ما را سپند و معاصر اردشير بابكان كه بجز ارداى پسر و يراف داناتر از همه فرزانگان آن عصر بود . آزرة ( zerat ) ع . ج ازار . آزرخش ( zraxc ) ا . پ . صاعقه و سرما . و رعد و برقى كه مردم را بيم هلاكت بود . و شورش . آزرد ( azard ) ا . پ . رنگ و لون . آزردآلو ( zard - lu ) ا . پ . زردآلو . آزردانيدن ( zard nidan ) ف م . پ . رنجه كردن . آزردگان ( zardag n ) پ . ج آزرده . آزردگى ( zardegi ) ( zordegi ) ا . پ . رنجش و زحمت . و درد و رنج . و اضطراب و بىآرامى . آزردن ( zardan ) و ( zordan ) ف ل . پ . خود را رنجه كردن . و زيان كردن . و آشفتن . و ف م . رنجانيدن و جفا كردن و اذيت كردن . و بيزار كردن . و ملامت كردن و طعنه زدن . و متنفر كردن . و مغموم كردن . آزرده ( zarde ) و ( zorde ) ص . پ . آشفته و متنفر و رنجيده . و تنگ آمده . و غمناك شده . و مضطرب . و بيزار شده . و سرزنش شده . و حزين و ملول و دلگير . و مانده و خسته . و آزرده كردن ف م . : جفا كردن و ستم نمودن و آزار كردن . و آزرده شدن ف ل . : رنجيده شدن . و ملول و محزون شدن و دلگير شدن . آزرده پشت ( zorde - poct ) ص . پ . پير كوژپشت . و چاروائى كه پشتش زخم و مجروح بود . آزرده خاطر ( zorde - x ter ) ص . پ . كسى كه خاطرش مشوش و مضطرب بود . آزرگون ( zar - gun ) ص . پ . هر چيز كه برنگ و شعلهء آتش بود . و زرين و صفر